Depth, Figma’nın eklenti penceresi içinde çalışan bir 3D render motoru: model ve HDRI ortamı yükleyip kamerayı, ışığı ve materyali gerçek zamanlı ayarlıyor, sonucu doğrudan Figma tuvaline normal bir görsel katmanı olarak bırakıyor. Motoru Three.js ve WebGL üzerine kuran tasarımcı Aleksei Kipin, süreci 13 Eylül 2026’da Codrops’ta anlattı.

Projenin ilginç yanı nihai render kalitesi değil, çözdüğü sürtünme: bir fikri sayfada görmek için Figma’dan çıkıp Blender ya da Cinema 4D’ye gitmek, sahne kurmak, dışa aktarmak ve geri taşımak gerekiyordu. Depth bu beş adımı ikiye indiriyor.

Depth nedir, ne yapıyor?

  • Ne: Figma Community’de yayımlanmış, Community Free Resource License altında ücretsiz bir eklenti.
  • Geliştirici: Aleksei Kipin. Eklenti sayfasında 13 Eylül 2026 itibarıyla 474 kullanıcı görünüyor; son sürüm 17 (30 Ağustos 2026).
  • Desteklenen model formatları: glb, gltf ve obj. Draco sıkıştırması destekleniyor ama zorunlu değil.
  • Dosya boyutu sınırı: geliştiricinin topluluk yorumundaki açıklamasına göre yaklaşık 250 MB.
  • Ortam: HDRI panoramik görselleri yükleyip sahnenin ışığı ve yansımaları olarak kullanabiliyorsunuz.

uyarı işareti Eklenti Figma’da “Restricted network access” etiketiyle listeleniyor ve kütüphanelerini unpkg.com ile cdn.jsdelivr.net üzerinden çekiyor. Geliştirici, bu adreslere erişimin engellendiği bölgelerde eklentinin çalışmayacağını belirtiyor — Türkiye’den kullanacaklar için not edilmesi gereken bir kısıt.

Mimari: sahne eklentide, denetleyici belgede

Depth, Figma eklenti mimarisinin iki tarafına bölünmüş durumda. Bu ayrım, Figma Plugin API’siyle çalışan herkes için tanıdık: eklenti kullanıcı arayüzü bir iframe içinde koşar, belgeye erişen kod ise ayrı bir bağlamda çalışır.

  • Eklenti penceresi (Three.js / WebGL): model geometrisi, kamera, materyaller, ışık ve HDRI ortamı burada yönetiliyor.
  • Denetleyici (Figma belgesi): seçili frame’i okuyup 3D sahneye PNG olarak gönderiyor; render bitince sonucu belgeye normal bir görsel katmanı olarak geri yazıyor.
  • 2x dışa aktarım: PNG’nin piksel genişliği ve yüksekliği ikiye katlanıyor, katmanın tuvaldeki boyutu değişmiyor — yani kompozisyon bozulmadan daha keskin bir görsel elde ediliyor.

küp ikonu Bu tasarım kararının pratik sonucu şu: çıktı Figma’da her yerde çalışan bir bitmap. Ama aynı sebeple tuval üzerinde canlı döndürülemiyor. Geliştirici, topluluk sorularına verdiği yanıtta prototip modunda modelin gerçek zamanlı döndürülmesinin şu an mümkün olmadığını söylüyor.

Neden bir tasarımcı kendi render motorunu yazar?

Kipin’in anlattığı başlangıç noktası tanıdık bir kurumsal tıkanma. 3D render’lara yaslanan bir ürün sitesi tasarlarken nihai görseller, şirket içindeki tasarımcılardan gelen istekleri sırayla karşılayan bir görselleştirme ekibinden geliyordu. Aynı dönemde sayfa iki haftada bir yönetimle gözden geçiriliyor ve aralarda değişiyordu.

Modellere erişimi vardı ama bir fikri kendi başına denemek şu anlama geliyordu: Figma’dan çık, akıcı kullanamadığı Blender ya da Cinema 4D’de sahne hazırla, görsel dışa aktar, geri getir. O aşamada nihai materyallere veya prodüksiyon ışığına ihtiyacı yoktu; görselin sayfada işe yarayıp yaramadığını anlamaya yetecek kadar form ve ışık istiyordu.

Tam arayüzü yazmadan önce dar kapsamlı bir kavram kanıtı kurmuş: model yükle, kamerayı oynat, ışığı değiştir, görseli Figma’ya döndür. Bu aşamada asıl izlediği iki şey vardı — sahnenin eklenti penceresi içinde ne kadar akıcı kaldığı ve günün çoğunu Figma’da geçiren birine yabancı gelmeden ne kadar 3D kontrolün sığdırılabileceği.

Eklenti penceresinde akıcılık nasıl korunuyor?

Eklenti penceresi sınırlı bir alan ve sınırlı bir performans bütçesi demek. Depth’in çözümü, kaliteyi duruma göre değiştirmek:

  • Kamera hareket ederken render geçici olarak düşürülüyor: gölgeler basitleşiyor, kenarlar sertleşiyor, kare hızı korunuyor.
  • Kamera durduğunda tam gölgeler ve temiz kenarlar geri geliyor; Figma’ya giden kare bu oluyor.
  • Saydam ve yarı saydam materyallerde sahne arka planı dışa aktarıma dahil ediliyor, böylece yansıma ve kırılmalar inandırıcı kalıyor.
  • Arayüz dili tanıdık tutulmuş: denetçi paneli Figma’daki gibi sağda; kamera, görüntü alanı ve zaman çizelgesi kuralları Cinema 4D ve 3ds Max’ten alınmış.

Bu yaklaşım, tarayıcıda 3D çalışan herkesin bildiği bir dengeye dayanıyor. Benzer performans kararlarını daha önce Three.js’te piksel bütçeleme yazısında ele almıştık: etkileşim sırasında çözünürlükten ödün verip duruşta geri kazanmak, WebGL sahnelerinde standart bir taktik.

Tanıtım sitesi: aracın kendisini anlatan bir akış

Kipin, depth.fyi adresindeki tanıtım sitesini bir render’ın oluşma sırasına göre kurmuş. Ziyaretçi önce çıplak bir formla karşılaşıyor, sonra materyalini ve ortamını değiştiriyor, en sonunda bitmiş render’lardan oluşan bir kataloğa varıyor. Sayfa neredeyse tamamen karanlık başlıyor ve bilgiyi katman katman açıyor; aynı nesne tüm değişkenler boyunca ekranda kalıyor, böylece her kararın etkisi okunabiliyor.

Açılış sahnesi neden tamamen canlı 3D değil?

Bu, yazının en öğretici teknik itirafı. İlk deneme tamamen canlı bir 3D modeldi: formu üret, tarayıcıya getir, ziyaretçi oynasın. Farklı dokular ve HDRI’lar denenmiş ama materyal ve ışık, açılış için istenen görsel kaliteye hiç ulaşmamış. Sahne doğru çalışıyor, yine de “etkileşimli bir 3D deneyi” gibi duruyordu.

Çözüm melez oldu:

  • İki kare üretilip aralarındaki 360 derecelik dönüş, ByteDance’in Seedance 2.0 video modeliyle oluşturuldu.
  • Bu hareket 240 karelik bir diziye dönüştürüldü ve farenin yatay konumuna bağlandı — sayfada gezinmek sabit bir video başlatmıyor, adayı doğrudan döndürüyor.
  • Merkezdeki görsel kontrollü medya olsa da etrafındaki katmanlar gerçek zamanlı 3D; derinlik ve anlık hareket oradan geliyor.
  • Melez yaklaşımın bir medya maliyeti var: sayfa önce bir poster karesi basıyor, yatay ve dikey için ayrı medya tutuyor, ağır parçaları sonra başlatıyor.

onay işareti Buradaki asıl ders şu: etkileşimin canlı hissettirmesi için her karenin gerçek zamanlı hesaplanması gerekmiyor. Fiziksel tepki basit ve doğru olduğu sürece, kontrollü medya canlı sahneden daha yüksek görsel kalite verebiliyor.

Materyal geçişi: tek bir Three.js materyali içinde

Sitede materyal değiştirdiğinizde yeni yüzey nesnenin üzerinde yaklaşık iki saniyede yayılıyor. Kontrol anında tepki veriyor; gecikme yalnızca yüzeyde. Geçiş tek bir opak Three.js materyalinin içinde çalışıyor: renk, pürüzlülük, metalik tepki, yüzey detayı ve yansımalar nesne aydınlatılmadan önce harmanlanıyor.

Three.js nesneyi hâlâ tek bir katı cisim olarak gördüğü için, ziyaretçi döndürürken kenarlar ve derinlik kararlı kalıyor. Kullanıcı fikrini yolun yarısında değiştirirse başlangıç materyalini seçmek yayılmayı bulunduğu noktadan geri gönderiyor; üçüncü bir seçenek ise aktif değişimi hızla temizleyip yeni seçimi başlatıyor.

Ortam: HDRI görünmez, dağ ayrı bir katman

Ortam bölümünde ilginç bir ayrıştırma var. Kipin, fotoğrafik bir dünyanın yansımalarını istiyor ama o fotoğrafı nesnenin arkasına koymak istemiyor — bulutlar, kar ve ufuk siyah alanı doldurup sayfayı sıradan bir 3D görüntü alanına çevirirdi. Bu yüzden işi ikiye bölmüş:

  • HDRI görünmez kalıyor. Sahneye sarılan panoramik görsel yalnızca ışık ve yansıma sağlıyor.
  • Görünen dağ ayrı bir katman. Gerçek arazi verisinden örneklenmiş ve seyrek bir nokta alanı olarak çiziliyor; sırtlar ve yükselti farkları modelden geliyor, noktalı doku ise sitenin görsel diliyle uyumlu kalıyor.

Bu tür WebGL kompozisyon kararlarını daha önce Codrops’un Geometry Painter projesinde ve Three.js + WebGPU ile kurulan sonsuz “liquid glass” grid yazısında da görmüştük.

Figma’nın 3D tarafı nereye gidiyor?

Depth tek başına bir eklenti, ama tek başına bir olay değil. Figma son aylarda tuval üstünde çalışan görsel hesaplama yeteneklerini hızla artırıyor: hareketli ve etkileşimli shader efektleri, vektör düzenlemede silgi ve sürükleyerek doldurma gibi eklemeler aynı yöne işaret ediyor.

ok işareti Depth’in gösterdiği şey ise farklı bir kapı: Plugin API + Three.js kombinasyonuyla, Figma’nın kendi motorunun yapamadığı hesaplamalar bir eklenti penceresine sığdırılabiliyor ve sonuç tuvale sıradan bir katman olarak dönebiliyor. Bu kalıp 3D ile sınırlı değil — veri görselleştirme, prosedürel doku ve simülasyon için de aynı yol açık.

Sık sorulan sorular

Depth eklentisi ücretsiz mi?

Evet. Figma Community sayfasında Community Free Resource License altında listeleniyor ve ücret ya da abonelik bilgisi bulunmuyor. Eklenti sayfasında 13 Eylül 2026 itibarıyla 474 kullanıcı görünüyor.

Depth hangi 3D dosya formatlarını destekliyor?

glb, gltf ve obj formatları destekleniyor. Draco sıkıştırması çalışıyor ama zorunlu değil. Geliştiricinin topluluk yanıtına göre dosya boyutu sınırı yaklaşık 250 MB. Blender’dan doğrudan obj veya glb olarak dışa aktarılan modeller sorunsuz açılıyor.

Modeli Figma tuvalinde döndürebilir miyim?

Hayır. Döndürme ve ışık ayarı yalnızca eklenti penceresinde yapılıyor; tuvale düşen şey sabit bir görsel katmanı. Geliştirici, prototip modunda modelin canlı döndürülmesinin şu an mümkün olmadığını topluluk yorumunda belirtti.

Eklenti neden bazı ağlarda açılmıyor?

Depth kütüphanelerini unpkg.com ve cdn.jsdelivr.net üzerinden yüklüyor. Bu adreslerin engellendiği ağlarda eklenti başlatılamıyor; geliştirici böyle durumlarda VPN gerekebileceğini söylüyor. Figma Community sayfasında eklenti “Restricted network access” olarak işaretli.

2x dışa aktarım tam olarak ne yapıyor?

PNG’nin genişlik ve yüksekliğini iki katına çıkarıyor, ancak katman Figma tuvalinde aynı boyutta kalıyor. Sonuç, kompozisyonu değiştirmeden daha keskin bir görsel — retina ekranlar ve baskı öncesi denemeler için pratik bir ayar.

Kaynaklar

Aytaç Özdalgıç

Hakkında

Aytaç Özdalgıç

18 yılı aşkın profesyonel iş hayatına sahip; grafik tasarım, web tasarımı ve UI/UX alanlarında uzman. Marka kimliğinden dijital arayüzlere uzanan bütünsel bir tasarım yaklaşımı benimsiyor. Proje analizi, frontend (HTML/CSS) bilgisi sayesinde yaratıcı fikirleri işlevsel, kullanıcı odaklı ve uygulanabilir dijital çözümlere dönüştürüyor.

Hakkımda daha fazlası →

Bir Yorum Yazın